در ۱۷ فوریه ۱۹۶۳ تولد نوزاد سیه چرده ای در بروکلین (نیویورک) موجب هیجان خانواده ای فقیر شد که با فریاد شادی و رضایت خود، توجه دوستان و همسایگان را به این نوزاد جلب کردند. تولد یک بچه برای هر خانواده ای رخداد شیرین و هیجان انگیزی است، اما این کودک استثنایی خیلی زود توجه آشنایان و مردم محله را جلب کرد. او در سن ۱۱ سالگی چنان بلند قد بود که همه بدون تردید اعلام کردند که وی باید بسکتبالیست شود و بورسیه بگیرد. بورسیه تحصیلی برای بسکتبالیست های خوب وبا استعداد یک پله ترقی وشانس بزرگ برای درخشیدن در مسابقات کالج است، اما این پسرک سمبل شعار ملی مسابقات حرفه ای من عاشق این بازی هستم شد(I love this game). او حتی فراتر از تصور خانواده و آشنایان خود رشد کرد وعنوان قهرمان دوران وبرترین ورزشکار ملی را به خود اختصاص داد. ستاره ای که فراتر از تایگر وودز (گلف) و پیت سمپراس (تنیس) درخشید ویک اسطوره شد. این ستاره مرد اول در میان سه قهرمان دوران است ونامش مایکل جردن می باشد.
در سال ۱۹۹۱ نخستین قهرمانی در ان بی ای را با تیم شیکاگو بولزتجربه کرد و این مقام را در سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ تکرار کرد تا به اصطلاح سه قهرمانی پیاپی (three peat) کرده باشد. جردن در اوج شهرت و توانایی در اوایل فصل ۱۹۹۳-۹۴ ، خود را بازنشسته کرد که مهمترین دلیل بازنشستگی او را می توان مرگ اسرار آمیز پدرش در سال ۱۹۹۴ دانست که اتهاماتی را متوجه مایکل کرد و تعادل روحی وی را بر هم زد. باوجود ترک ناگهانی NBA برای ادامه دوران بازی اش در ورزش بسکتبال ، وی مجدداً در ۱۹۹۵ به شیکاگو بولزبازگشت و آن ها را به سه قهرمانی پیاپی دیگر (یعنی three-peat دوم) در سال های ۱۹۹۶ ، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ و نیز ثبت رکورد ۷۲ پیروزی در فصل ۱۹۹۵-۹۶ ان بی ای رساند. مشکلات خانوادگی وشایعات بار دیگر مایکل را به حاشیه برد و برای بار دوم در ۱۹۹۹ بازنشته شد، اما مجدداً برای دو فصل بازی در تیم واشینگتن ویزاردز، در سال ۲۰۰۱ به NBA بازگشت.